Artykuł 10 ust. 2 lit. f) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG, w związku z art. 3 lit. g) i j) tej dyrektywy,
należy interpretować w ten sposób, że:
„stoi on na przeszkodzie włączeniu do umów o kredyt konsumencki warunków przewidujących stosowanie stopy oprocentowania nie tylko do całkowitej kwoty kredytu, lecz również do kwot przeznaczonych na pokrycie kosztów związanych z tym kredytem i wchodzących w związku z tym w skład całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta.”
Źródło: pełny tekst wyroku TSUE z dnia 23 kwietnia 2026 r. w sprawie C-744/24. Cytat stanowi fragment sentencji opublikowanej w Dzienniku Urzędowym UE.